Dit is mijn plekje. Mijn anonieme, naamloze, onherkenbare plekje.

Hier schrijf ik datgene, wat ik nergens anders schrijven kan.

 

 

Was getekend,

Amaia.

Oh no... oma in 't ziekenhuis, op de hartbewaking.

En ik zit te vreten hier da's niet normaal.

Alsof dat helpt... natuurlijk niet... maar ik ben zo bang :'(

Ik ben verdorie banger voor haar dood dan zij zelf.

 

Wajoo. Eeuwen niet geweest hier :o

En nu... kan ik niet slapen!! Echt gewoon NIET.

Dus doe ik spelletjes op internet. En luister ik wat muziek.

En doe ik nog meer geestdodende spelletjes xD

Nooit geweten dat bubbleshooter en miramagia zo verslavend zijn.

En verderrrr. Probeer ik m'n hoofd boven water te houden.

Soms komt er een golf en dan ga ik even kopje onder.

Maar over 't algemeen lijkt 't water wat rustiger te worden.

En kan ik proberen een beetje vooruit te zwemmen ;)

 

Jaaaaaaaa!

Een collegaatje van me vroeg of ik weer afgevallen was!!!!

Dank u, dank u, DANK U!!!

Dat had ik nu net even nodig! Echt, THANKS!!! Jahaaaa :)

Als je al 10 jaar in 't zelfde cirkeltje ronddraait.

Je op je 25e nog extreem veel dingen in gedrag herkent van toen je 15/16 was.

En je al bij meerdere psychologen geweest bent, waarbij je:

- elke keer een andere diagnose kreeg

- en eigenlijk geen ene kloot opgeschoten bent,

Hoe kunnen ze nú dan verwachten dat ik vol motivatie naar een psychiater ga?

Alsof hij het probleem kan verhelpen. Ik ben in 10 jaar nog amper wat opgeschoten!!!

 

Ik wil niet. Niet dit.

Maar ik weet ook niet wat ik wel wil.

Ik weet niet wat goed voor me is.

Ik ben in de war en uit balans en van streek en heel erg bang.

M'n emoties worden heen en weer geslingerd,

Ik weet 't gewoon niet meer.

 

Op een ander puntje, waar Amaia geen Amaia heet, schreef Amaia een logje.

In één van de laatste zinnen schreef Amaia dat ze best vrolijk was.

 

En er is nog geen half uur voorbij. Nog geen HALF UUR.

En Amaia zit weer heulemaal in een dippie. Zonder chippie.

Kakkerdekakkiedekakkie.

 

Bedrijfsartsje dacht dat ik bipolair ben.

Huisartsje zegt van niet omdat m'n stemmingen daarvoor TE snel wisselen.

Dat blijkt wel.

 

Ze hadden me Jantje moeten noemen bij m'n geboorte.

Jantje lacht, Jantje huilt.

In een moment van manie en impulsiviteit,

heb ik 150 euro uitgegeven aan een cadeau voor een dierbaar persoon.

En diezelfde dierbare persoon reageerde bijzonder lauw erop.

Ik wist echt 100% zeker dat ze het leuk zou vinden. Fúckzooi.

Wat baal ik nu van mezelf -.-'

 

Een vrouwtje wat 55 kilo is afgevallen, door gezond eten en sporten.

Ik ga haar hele blog eens even bijlezen. Ben benieuwd naar haar verhaal.

 

Ik wil niets voelen.

Dat stomme geschreeuw in m'n kop laten stoppen.

Ik heb vreselijke gedachten.

En ik zie vreselijke dingen voor me.

Ik voel me zo schuldig. Tegenover iedereen om mij heen.

Ik voel me schuldig, en teveel.

Al dagenlang zonder ik me vreselijk af...

maar we gaan gewoon door.

We plakken die smile weer op, en gaan gewoon doorrrrr.

Oh man. Wat walg ik van mezelf. Ik kots van mezelf.

Kotskotskots. Kon ik mezelf maar uitkotsen.

 

DIK BLUBBERIG VREETMONSTER :@

Weer 8 uur op kantoor.

Zittend op m'n luie reet.

Starend naar m'n computerscherm.

 

Lang leve het Internet.

Als dat niet bestond...

was ik allang beschimmeld achter m'n pc.